logotype

Το χτύπημα του πλήκτρου και η παραγωγή του ήχου

Όταν πατάμε το πλήκτρο και αυτό φτάνει στο τέρμα της διαδρομής του, το σφυράκι έχει ήδη χτυπήσει τη χορδή και έχει επανέλθει στην αρχική του θέση. Ο σκοπός μας είναι να χτυπήσουμε το πλήκτρο μέχρι αυτό το σημείο και εν συνεχεία να μην εφαρμόσουμε στο πλήκτρο καμία απολύτως δύναμη παρά μόνο να στηρίζουμε ελαφρά το δάχτυλο σε αυτό μέχρι να κρούσουμε το επόμενο.

Επίσης σημαντικό είναι να παίζουμε μέχρι το τέλος της διαδρομής το πλήκτρο και για να γίνει αυτό με ασφάλεια και σιγουριά, θα πρέπει η κίνηση για το πάτημα του πλήκτρου να γίνεται σχεδόν όταν το δάχτυλο είναι σε επαφή με τα πλήκτρα. Δε θα πρέπει να μπερδεύουμε την κίνηση του δακτύλου να φτάσει το πλήκτρο (πλάγια κίνηση) με αυτήν την κρούσης (κάθετη κίνηση). Στην πρώτη φάση της κίνησης προετοιμάζουμε το δάχτυλο και στη δεύτερη που ξεκινά αναλόγως του τουσέ με το άγγιγμα του πλήκτρου ή ελάχιστα χιλιοστά πάνω από αυτό το ενεργοποιούμε. Φτάνουμε το πλήκτρο, το ακουμπάμε, το πατάμε και φεύγουμε. Μετά την κρούση καμία άλλη περιττή κίνηση, η οποία με βεβαιότητα θα μας δυσκολέψει την κρούση του επόμενου πλήκτρου.

Αν πατήσουμε το πλήκτρο πάρα πολύ αργά δεν θα ακουστεί τίποτε γιατί το σφυράκι δεν θα χτυπήσει τη χορδή. Όσο πιο γρήγορα πατηθεί το πλήκτρο τόσο πιο δυνατά θα χτυπηθεί η χορδή. Μετά από ένα σημείο ταχύτητας καθόδου του πλήκτρου ο ήχος γίνεται σκληρός και τσιριχτός. Σε πολύ γρήγορο κατέβασμα του πλήκτρου δηλαδή με σκληρό χτύπημα από ψηλά, το πλήκτρο αντιδρά και αναπηδά πίσω βίαια, καταπονώντας τα δάχτυλα και διαταράσσοντας την αίσθηση του τουσέ ειδικά όταν χρησιμοποιούμε μόνο τα δάχτυλα. Αυτή η αντίδραση είναι προφανές ότι βλάπτει το ομοιογενές παίξιμο και ειδικά το legato.

Δυστυχώς η παλιά σχολή του παιξίματος με τα δάχτυλα εξανάγκαζε τα δάχτυλα να σηκωθούν και χτυπήσουν από ψηλά και με δύναμη τα πλήκτρα με "ήσυχο" το υπόλοιπο χέρι προκειμένου να μπορέσει να κατέβει το πλήκτρο λόγω της δεδομένης αντίστασής του ειδικά στην επιφάνειά τους, η οποία είναι αδύνατον να πετύχει ούτε καν μέτριες εντάσεις με μόνη τη μυική ενέργεια των δακτύλων χωρίς την υποστήριξη του βραχίονα. Ο ενδεδειγμένος τρόπος να παίξουμε μια νότα είναι να έχουμε τα δάχτυλα πολύ κοντά στα πλήκτρα, οπότε η δύναμη και η ένταση παράγεται από το βάρος του βραχίονα πάνω στα δάχτυλα με αποτέλεσμα έναν γεμάτο και στρογγυλό ήχο.

Τέλος να σημειωθεί ότι η ταχύτητα του παιξίματος δεν έχει να κάνει με τη ταχύτητα που κατεβάζουμε τα πλήκτρα. Σε ένα piano ή pianissimo σε τέμπο presto κινούμαστε ταχύτατα, αλλά τα πλήκτρα εξακολουθούν να κατεβαίνουν ομαλά.